Statyny (leki przeciwmiażdżycowe) a zwiększone ryzyko zachorowania na cukrzycę typu 2
Diagnosis
Autor: 


Choroba niedokrwienna (tzw. wieńcówka) serca oraz towarzyszące jej powikłania to dla nas medyków olbrzymi problem w Polsce. Częstość zachorowań u nas wynosi średnio 620 przypadków na 100 tysięcy mężczyzn i 220 przypadków na 100 tysięcy kobiet. Co więcej, wskaźniki te są niemal dwukrotnie wyższe niż w krajach Europy Zachodniej. Działanie plejotropowe leków przeciwmiażdżycowych tzw. statyn (aktywność przeciwzapalną, polepszenie właściwości śródbłonka naczyniowego czy wpływ na syntezę tlenku azotu, poprawa parametrów krzepnięcia) jest niepodważalny. Niestety istnieje także wyraźny związek pomiędzy długotrwałym stosowaniem leków tej grupy a prawdopodobieństwem wystąpienia cukrzycy typu 2. Ryzyko wystąpienia nowych przypadków cukrzycy zależne jest  od rodzaju statyny, dawki i zwiększa się proporcjonalnie do stężenia leku we krwi. Po podaniu rosuwastatyny ryzyko zachorowania na cukrzycę wzrasta aż o 25%. Do tej pory rosuwastatyna postrzegana była do tej pory jako preparat niezwykle skuteczny, który dodatkowo wykazywał mało działań niepożądanych, a jednak. Nadzieją na przyszłość  okazały się leki biologiczne, tzw. przeciwciała monoklonalne skierowane bezpośrednio przeciwko konwertazie proproteinowej PCSK9, podawanego w postaci iniekcji podskórnych np. ze znacznie zmniejszoną dawką statyny, co rzecz jasna zmniejsza ryzyko zachorowania na cukrzycę typu 2 w wyniku zastosowania dużych dawek samej statyny. Niezwykłą skuteczność w obniżaniu LDL cholesterolu wykazano u chorych przyjmujących ten lek biologiczny (przeciwciało) oraz statynę w skojarzeniu z ezetymibem – związkiem hamującym wchłanianie egzogennego cholesterolu. Warto śledzić postęp w tej dziedzinie, ale skuteczność z zastosowania łącznie tych drogich leków, musi iść w parze z osiąganiem przez naszych podopiecznych celów leczniczych (chociażby BMI<25kg/m2, W/HR (wskaźnik talia biodra <1) zależnych od zmiany stylu życia na bardziej prozdrowotny, mamy na myśli zmianę dotychczasowych preferencji podniebiennych i codzienny leczniczy trening mięśniowy.

Autor: Dr. n. med. Zygmunt Trojanowski

WARTO PRZECZYTAĆ